معرفی پایگاه استنادی ISC و تاریخچه آن

پس از ISI و Scopus در هلند، ISC (پايگاه استنادي علوم جهان اسلام) سومين پايگاه استنادي براي سنجش عملكرد پژوهشي كشورها محسوب مي شود كه ٥٧ كشور در آن مشاركت دارند.

بین پایگاه ISC و ISI همکاری‌ها و تفاهم‌‌ نامه‌هایی وجود دارد. يك تفاهمنامه در بين ISI و ISC روز ۱۱ آذر ۱۳۸۷ امضا شد و بر اساس آن همکاریهای علمی و اطلاع رسانی میان این دو موسسه رسماً آغاز شد. اين تفاهمنامه شامل سه بخش است: بخشی از این تفاهمنامه به برقراری پیوند در سایت ISI به زیر مجموعه های ISC می پردازد و بر این اساس گزارش‌های استنادی نشریات فارسی، نمایه استنادی علوم ایران، طلایه داران علم ایران و پایگاه همایش‌های پر استناد فارسی در سایت ISI قرار می گیرد و از طریق موسسه اطلاعات علمی یا ISI در دسترس جهانیان قرار می گیرد (برای چاپ مقاله در پایگاه استنادی ISC کلیک کنید).

بخش دیگر تفاهمنامه ISI و ISC مربوط به زیرمجموعه های عربی پایگاه استنادی علوم جهان اسلام است که بعد از ۹ ماه که از اجرای بند نخست آن یعنی برقراری پیوند با زیر مجموعه‌های فارسی ISC سپری شود، پیوند لازم برای مجموعه‌های عربی به وجود خواهد آمد.

بخش سوم تفاهمنامه مربوط به مدارک انگلیسی است که توسط کشورهای اسلامی منتشر می‌شود و بعد از مصوب شدن ISC در باکو در اکتبر سال ۲۰۰۸، ارسال مدارک انگلیسی و عربی به سامانه مجلات علمی در ISC آغاز شده و این بخش از ISC به نحو مطلوبی عملکرد پژوهش کشورهای اسلامی را ارزیابی و رتبه‌بندی می کند.

معرفی پایگاه استنادی ISC و تاریخچه آن: زبان رسمی پایگاه ISC

اولين زباني كه در اين پايگاه بر روي آن تأكيد شده است، زبان فارسي است. زبان عربی اولویت دوم پایگاه استنادی علوم جهان اسلام است، اجرای ISC به زبان عربی برای بسیاری از کشورهای عربی اهمیت ویژه دارد که در این زمینه ISC تنها شبکه علمی تمام متن کشورهای اسلامی به شمار می‌رود. مجلات عربی منتشر شده در ۲۵ کشور اسلامی و نیز مجلات عربی که در سایر کشورهای اسلامی منتشر می‌شوند از سال ۲۰۰۴ به بعد گردآوری و در پایگاه‌های ISC پردازش می‌شوند.

زبان انگلیسی به موازات زبان‌های فارسی و عربی تحت پوشش ISC قرار گرفته و در ایران حدود ۱۱۰ مجله و در سایر کشورهای اسلامی بر روی ۷۲۰ مجله علمی انگلیسی منتشر می‌شود. و چهارمين زبان اين پايگاه، زبان فرانسوي است. البته زبان‌های دیگری مانند ترکی، مالزیایی، اندونزیایی و برخی از زبان‌های دیگر کشورهای اسلامی نیز به تدریج مورد توجه ISC خواهد بود .

معرفی پایگاه استنادی ISC و تاریخچه آن : شاخه‌ها و پایگاه‌های درون ISC

۱- گزارشهاي استنادي نشريات فارسي Persian Journal Citation Report (PJCR)

۲-  نمايه استنادي علوم ايران Persian Science Citation Index (PSCI)

۳- طلايه داران علم ايران Persian ESI

۴- فهرست مندرجات فارسي Persian Current Content

۵- پايگاه استنادي برترين کنفرانس هاي علمي فارسي Persian Highly- Cited Proceedings Database (PHPD)

۶-  نظام آگاهي رساني استنادي ايران Persian Citation Alert

۷- نظام شاخص هاي عملکردي نشريات فارسي Persian Journal Performance Indicator

۸- تحليل پايگاه داده هاي نشريات فارسي Analysis of Persian Journal Database

معرفی پایگاه استنادی ISC و تاریخچه آن : دانلود لیست مجلات ۲۰۱۸ ISC

شما میتوانید لیست مجلات ۲۰۱۸ مورد تایید پایگاه ISC را از لینک زیر دانلود کنید:

دانلود لیست مجلات معتبر ISC در سال ۲۰۱۸

نوشته معرفی پایگاه استنادی ISC و تاریخچه آن اولین بار در موسسه پژوهشی اوج دانش پدیدار شد.