پاسخ های احتمالی ادیتور مجله به مقاله و بررسی انواع آن

۱- برگشت مقاله بدون داوری “Return without review”. اگر ادیتور مجله پی ببرد که مقاله با اسکوپ مجله متناسب نیست یا اینکه مقاله ارسالی کمترین حد استانداردهای مورد انتظار را برای مجله ندارد، بعد از بررسی سطحی اولیه آن را به خود مولف برمی‌گرداند بدون اینکه مقاله را به داوری ارسال کند. یک مقاله اگر دارای مشکلاتی مانند مشکلات گرامری در نگارش، عدم رعایت لغات اختصاصی، و موارد مشابه باشد، مقاله سریعاً به مولف بازگردانده می‌شود. حال مولف دو راهکار دارد: در صورتی که مقاله در اسکوپ مجله نباشد (طبق نظر اعلام شده ادیتور) حتما بایست مقاله را به مجله دیگر ارسال نماید زیرا احتمال چاپ در مجله کنونی صفر است. در حالت دوم اگر ادیتور مشکلات مربوط به گرامری و نگارشی را مدنظر قرار داده که می‌تواند مقاله را ادیت حرفه‌ای نموده و دوباره به همان مجله یا مجله دیگر ارسال نماید.

۲- توصیه برای ارسال به مجله دیگر “Recommend transfer to another journal”. ادیتور ممکن است احساس کند که مقاله مناسب مجله او نیست و توصیه کند که مقاله را به مجله دیگری ارسال کنید. بسیاری از انتشارات، مجلات مختلفی دارند. این احتمال نیز وجود دارد که ادیتور به نویسندگان مقاله توصیه کند که مقاله را به یک مجله دیگر که جزو انتشارات خود آنهاست ارسال کند. در این حال، نویسندگان باید موافق این انتقال باشند و در صورت موافقت، ادیتور خود مقاله را به مجله‌ دیگر انتشاراتشان ارسال می‌کند (برخی از انتشارات، دارای چندین مجله هستند که هیئت تحریریه واحدی نیز دارند و مجلات با آرم و نماد همان انتشارات چاپ و تکثیر می‌شود).

۳- ارسال مقاله به گروه داوری “Send the manuscript for peer review”. اگر بعد از بررسی اولیه، ادیتور مجله  احساس کند که مقاله با اسکوپ مجله تناسب دارد و دارای حداقل استاندارهای آن مجله نیز هست، آنگاه تصمیم می‌گیرد که مقاله را به هیئت داوران ارسال کند. بنابراین، پیام Send the manuscript for peer review به منزله این است که اولاً مقاله شما دارای حداقل استانداردهای آن مجله می‌باشد و ثانیاً اینکه متناسب با اسکوپ مجله ارسالی نیز هست.

بعد از ارسال مقاله به داور یا داوران، ادیتور مجله احتمالاً به تنهایی یا با همکاری و مشورت هیئت تحریریه مجله، نظرات داوران را بررسی نموده و تصمیم نهایی را برای مقاله ارسال شده اتخاذ می‌کنند. احتمال دارد نظرات داوران با یکدیگر متعارض باشد؛ و یا اینکه نتواند نظر هیئت تحریریه را جلب کند. در نهایت، این ادیتور مجله و هیئت تحریریه است که تصمیم به پذیرش مقاله و یا رد یک مقاله می‌گیرند. پاسخ‌هایی که ادیتور مجله بعد از انجام داوری به مولف یا مولفان مقاله ارسال می‌دارد معمولاً از یک شکل و فرم برخوردارند. در زیر به ذکر تیتر وار هریک از این پاسخها می‌پردازیم. افرادی که علاقمند به مطالعه بیشتر در باب هریک از پاسخ‌های ادیتور مجلات هستند می‌توانند به مطلب فرآیند داوری مقاله و چگونگی تصمیم گیری نهایی ادیتور رجوع کنند.

۱- پذیرش مقاله در حالت فعلی “Accept in its present form”. به این معنی که مقاله بدون اعمال هیچگونه اصلاحاتی مورد قبول مجله می‌باشد.

۲- پذیرش مقاله به شرط اعمال تغییرات اندک “Accept with minor revisions”. به این معنی که مجله تغییرات در سطح کمی را به مقاله مدنظر قرار داده که با انجام آن، چاپ مقاله حتمی است.

۳- پذیرش مقاله به شرط تغییرات گسترده “Accept with major revisions”. به این معنی که مجله تغییرات در سطح وسیعی را به مقاله مدنظر قرار داده و با انجام آن چاپ مقاله حتمی است.

۴- اصلاح و ارسال مجدد مقاله “Revise and resubmit”. به این معنی که مقاله به تغییر کلی احتیاج دارد، به شکلی که بعد از تغییر کلی مجدداً می‌بایست در فرآیند داوری قرار گیرد. گهگاهی، در این نوع تغییر، درصد بسیار بالایی از مقاله تغییر داده می‌شود.

۵- رد مقاله “Reject”. در این شکل، مقاله بدون هیچگونه شرط و پیش‌شرطی ریجکت یا رد می‌شود.

فرآیند تصمیم‌گیری مقاله فرآیندی پیچیده و طولانی است و مولفان معمولاً دیدگاه روشنی نسبت به مراحل آن ندارند. هرچند ژورنالهای مختلف احتمالاً سیستم‌های ارزیابی و بررسی مختلفی داشته باشند و معمولاً در پاسخ به مولفان مقاله از جملات و کلمات متفاوت‌تری استفاده کنند، اما جملات و کلماتی که به عنوان پاسخ ادیتور به مولفان مقاله در بالا ذکر شد معمولاً ادبیاتی رایج در بین مجلات است.

اگر شما در مورد پاسخ‌های ادیتور مجله به مقاله ارسالی‌تان سوال یا مشکلی داشته باشید می‌توانید با ما در میان بگذارید و از مشاوره تخصصی ما بهره‌مند شوید.

نوشته پاسخ های احتمالی ادیتور مجله به مقاله و بررسی انواع آن اولین بار در موسسه پژوهشی اوج دانش پدیدار شد.

+ بیشتر بخوانید: تفاوت مدلاین (MEDLINE) پاب‌مد (PubMed) و پابمد سنترال (PMC)

فرآیند داوری مقاله و چگونگی تصمیم گیری نهایی ادیتور

به صورت معمول، بعد از اینکه مقاله به مجله سابمیت می‌گردد، ادیتور مجله مقاله را به صورت مختصر مورد بررسی قرار می‌دهد تا ببیند آیا مقاله ارسال شده کیفیت اولیه لازم را برای ارسال به داوری دارد یا خیر. صرفاً بعد از تایید بررسی اولیه ادیتور است که مقاله برای داوران ارسال می‌گردد. بارها گفته‌ایم که اگر مقاله یکسری اصول اولیه را نداشته باشد، ادیتور مقاله فوراً مقاله را ریجکت می‌کند و اصلاً برای داوران مجله نیز ارسال نمی‌کند. میتوان گفت مهمترین بخش‌هایی که ادیتور مجله در بررسی اولیه مورد توجه قرار می‌دهد چکیده مقاله (نحوه نگارش یک چکیده علمی)  و کاورلتر مقاله (چگونه یک کاولتر خوب بنویسیم) است. بعد از تایید اولیه مقاله به داوران ارسال می‌گردد و در نهایت، هیئت تحریریه (Editorial board) مجله یا مدیر مسئول مجله (Editor) بر اساس گزارش هیئت داوران، تصمیم می‌گیرند که مقاله را یا رد و یا تایید کنند.

بررسی اولیه ادیتور

تقریباً ۳ میلیون مقاله در عرض یک سال به مجلات ارسال می‌گردند. نظر به چنین حجم وسیعی از مقالات، مجلات سعی می‌کنند رویکردی انتخاب کنند تا صرفاً مقالاتی را به فرآیند داوری ارسال نمایند که برخی از اصول اولیه و مهم را داشته باشند. حال سوال اینجاست که این اصول اساسی و اولیه چه چیزهایی هستند؟ معمولاً ادیتورها مقاله ارسال شده را با سه سوال ارزیابی می‌کنند:

۱- آیا مقاله متناسب با اسکوپ و هدف مجله و حیطه‌های مورد علاقه آن هست یا خیر؟

۲- آیا مقاله کمترین میزان مورد قبول برای پذیرش را دارد یا خیر؟ آیا محتوا و نحوه نگارش آن و سبک نوشتاری آن به حد کافی خوب است؟

۳- آیا مقاله دستورالعمل ذکر شده برای مولفان را رعایت نموده است؟ (مانند سبک رفرنس نویسی، مباحث مربوط به ویرایش مقاله و …)

با دقت به سوالات فوق، مشخص می‌گردد که اهمیت نگارش کاورلتر در چه حدی است و چرا باید به مساله فورمت‌بندی و ادیت مقاله توجه خاص داشت. منظور از فورمت‌بندی مقاله نیز همان محل قرارگیری جداول، نمودارها، دوستونه یا تک ستونه بودن مقاله، فونت مقاله، فاصله خطوط و موارد اینچنینی است.

ارسال مقاله به داوران

به محض تایید اولیه توسط ادیتور، مقاله برای داوری ارسال می‌گردد. سه شکل رایج در داوری مقالات همتا وجود دارد که عبارتند از:

۱- داوری یک سو کور: در این نوع داوری همتا اسامی داوران به مولفان گفته نمی‌شود.

۲- داوری دو سو کور: اسامی داوران و مولفان برای یکدیگر پنهان می‌ماند.

۳- داوری دو سو آشکار: اسامی مولفان و داوران به یکدیگر معرفی می‌شوند.

عموماً، ۲ تا ۶ داور برای داوری همتا برگزیده می‌شوند. داوران در حیطه تخصصی که مقاله مربوط به آن است متخصص هستند. مجلات معمولاً گروه متخصصینی از داوران را در حیطه علاقمندی‌ها و اسکوپ مجله گردآوری نموده‌اند.

ادیتورها برحسب محتوای مقاله، در انتخاب مجلات حساسیت به خرج می‌دهند تا بتوانند عدالت را در حق مولفین مقاله رعایت کنند. برای مثال، اگر یک مقاله از نظر فنی در سطح بالایی باشد یا مربوط به چند حیطه مختلف باشد، فرآیند داوری چنین مقالاتی طولانی‌تر می‌گردد تا داوران مختلفی آن را بررسی کنند.

برخی مجلات به نویسندگان خود این گزینه را نیز ارایه می‌دهند که آنها برای داوری مقاله خود، داور معرفی کنند. چنین کاری می‌تواند زمان جستجوی داور را برای ارزیابی مقاله کمتر کند و فرآیند تصمیم‌گیری درباره مجله را کوتاه‌تر کند.

فرآیند داوری زمانی به اتمام می‌رسد که تمامی داوران گزارش خود را به ادیتور مجله ارسال نمایند. ادیتور مجله معمولاً از داوران درخواست می‌کند کار داوری را در مدت زمان ۱ ماه به اتمام برسانند. با این حال، برخی از مجلات مکانیسم‌هایی دارند که بتوانند با استفاده از آنها، زمان فرآیند داوری را کوتاه کنند و یا اینکه زمان تقریبی آن را دقیقتر مشخص کنند.

تصمیم گیری نهایی ادیتور یا هیئت تحریریه برای مقاله

ادیتور مجله یا هیئت تحریریه با عنایت به گزارشات داوران خود درباره یک مقاله، تصمیم نهایی را اتخاذ می‌کنند. معمولاً تصمیمات هیئت تحریریه و ادیتور یکی از موارد زیر خواهد بود:

۱- پذیرش مقاله بدون اعمال هیچگونه تغییر “accept without any changes”: به منزله آن است که مجله مقاله را در همان شکل اولیه خود چاپ خواهد نمود.

۲- پذیرش با اعمال اندک تغییرات “accept with minor revisions”: این تصمیم به آن مفهوم است که مجله مقاله را چاپ خواهد نمود و مولف نیز می‌بایست تغییرات اندک ذکر شده را اعمال نماید.

۳- پذیرش (مشروط ) مقاله به شرط اعمال تغییرات گسترده “accept after major revisions”: در این تصمیم ادیتور مجله به مولفان این پیام را انتقال می‌دهد که کلیت مقاله مورد تایید است اما باید تغییرات گسترده‌ای بر روی مقاله اعمال شود.

۴- تصحیح و ارسال مجدد (رد مشروط مقاله) “revise and resubmit”: در این تصمیم ادیتور به مولفان می‌گوید تا مقاله را به صورت کامل مورد بازبینی قرار دهند و آن را مجدداً ارسال کنند تا یکبار دیگر مقاله در پروسه داوری قرار گیرد.

۵- رد مقاله (رد مستقیم) “reject the paper or outright rejection”: مجله مقاله را حتی در شرایطی که مولف تغییرات گسترده‌ای هم بر روی آن انجام دهد، چاپ نخواهد کرد.

تصمیم شماره ۱ به ندرت اتفاق می‌افتد و معمولاً حجم عظمیی از مقالات همواره با اصلاحاتی مواجه می‌شوند. شماره ۲ معمولاً بهترین نتیجه‌ای است که مولفان به دنبال آن هستند و داشتن اصلاحات مختصر بسیار خوب است.  لازم به توضیح است که اگر از سوی مجله، مورد ۵ را دریافت نمودید بهتر است کلاً مجله دیگری را برای ارسال مقاله خودتان در نظر بگیرد زیرا مجله با این پیام مشخص نموده است که مقاله شما هیچ شانسی برای چاپ در آن مجله ندارد. این پیام می‌تواند دلایل مختلفی مانند عدم تناسب مقاله با اسکوپ مجله یا موارد دیگر داشته باشد. اگر مجله تمایل به چاپ مقاله شما را دارد، مقاله را رد مشروط می‌کند تا شما با داشتن امید چاپ شدن، اصلاحات و تغییرات مدنظر آنها را انجام دهید.

بنابراین، مولفان فقط با دیدن رد مستقیم مقاله می‌بایست مطمئن باشند که دیگر شانسی وجود ندارد. مابقی تصمیماتی که مجله برای شما می‌گیرد نشان می‌دهد که امیدی برای چاپ مقاله وجود دارد و شما می‌بایست تغییرات را انجام دهید.

در نهایت باید بگوییم که داوران مجله اغلب تمایل به پذیرش مقاله دارند تا رد مقاله. حتی می‌توانیم بگوییم که ادیتور مجله یا هیئت تحریریه گاهی مقاله‌ای که از نظر داوران مورد تایید قرار می‌گیرد را نیز رد می‌کنند و دوست دارند از بین مقالات پذیرفته شده در داوری، مقالاتی را که بیشترین ارزش و اعتبار را دارند چاپ کنند. نقش داوران مجله کمک به رشد و پیشرفت مولفان و مقالات آنهاست و در نهایت آنها تصمیمی در خصوص چاپ نهایی مقاله نمی‌گیرند. اما این موضوع را مولفان باید در نظر بگیرند که هیئت تحریریه یک مجله برای جلب خوانندگان بیشتر برای مجله خود، سعی دارند تاپ‌ترین، جالب‌ترین و علمی‌ترین مقالات را از بین مقالات ارسالی برای آنها جهت چاپ نهایی در مجله خود انتخاب کنند. ادیتور مجله و هیئت تحریریه علاوه بر فاکتورهای علمی، به فاکتورهای دیگر مانند جلب حداکثری مخاطبین و موارد دیگر نیز توجه دارند.

نوشته فرآیند داوری مقاله و چگونگی تصمیم گیری نهایی ادیتور اولین بار در موسسه پژوهشی اوج دانش پدیدار شد.

انواع مختلف ضریب تاثیر و جایگزین های IF را بشناسید

۱- سایمگو ژورنال رنک (SJR). این ضریب تاثیر را پایگاه اسکوپوس محاسبه می‌نماید و برای دسترسی می‌توانید از لینک استفاده کنید. نحوه محاسبه این ضریب تاثیر به این شکل است که استنادهایی که از مجلات معتبرتر به یک مجله می‌شود وزن بیشتری در مقایسه با استنادهایی که از مجلات کم اعتبارتر داده می‌شود. این نحوه محاسبه شبیه به نحوه محاسبه  پیج رنک گوگل برای بررسی ارزش وب سایتهاست. برای مثال، SJR سال ۲۰۱۰ برای یک مجله با محاسبه تعداد استنادهایی که در سالهای ۲۰۰۷، ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ به مقالات منتشر یافته آن مجله شده است. SJR به این دلیل شاخص مفیدی است که تعیین می‌کند چه ژورنالهایی احتمالاً مقالاتی را در خود داشته باشند که از سوی مجلات معتبرتر مورد استناد قرار گرفته‌اند. در حالیکه IF تامسون رویترز صرفاً نشان می‌دهد چه مجلاتی بیشترین استناد را دریافت کرده‌اند. به زبان ساده، SJR نشان می‌دهد مقالات یک مجله تا چه در مجلات با کیفیت دیگر مورد استناد قرار گرفته‌اند. هرچقدر مقالات یک مجله در مجلات با کیفیت دیگر بیشتر مورد استناد واقع شوند، میزان SJR آن مجله بالا می‌رود.

۲- ضریب تاثیر مجله (JIF). این ضریب تاثیر با عنوان کامل Journal Impact Factor به وسیله ISI Web of Science که متعلق به موسسه تامسون رویترز است محاسبه می‌شود. نحوه محاسبه این شاخص به این شکل است که به تمامی استنادها وزن و ارزش مساوی داده می‌شود. این ضریب تاثیر هر دو سال یکبار  برای مجلات محاسبه می‌شود. JIF به این دلیل شاخص مفیدی است که یک شاخص قدیمی است و بیشترین طرفداری و میزان پذیرش را از سوی جوامع علمی دارد. بسیاری از افراد دانشگاهی در دنیا این شاخص را تنها شاخص ارزیابی مجلات می‌دانندو از آن استفاده می‌کنند.

انواع مختلف ضریب تاثیر و جایگزین های IF را بشناسید

۳- ضریب تاثیر بهنجار شده بر اساس منبع (SNIP). این ضریب تاثیر با عنوان کامل Source Normalized Impact per Paper است که پایگاه اسکوپوس آن را محاسبه می‌نماید و از طریق این لینک می‌توانید به آن دسترسی داشته باشید. نحوه محاسبه SNIP به این شکل است که تنها ارجاعاتی محاسبه می‌شود که مجلات آنها در پایگاه نمایه می‌شوند. این شاخص بیانگر پتانسیل استنادی پایگاه خواهد بود. در واقع پتانسیل استنادی بازتابی از این است که چقدر احتمال دارد به یک منبع در یک رشته‌ی خاص استناد شود. این شاخص استنادهای دورتر را بررسی می‌کند یعنی خود استنادی و استنادهای همکاران را در نظر نمی‌گیرد. یکی از بهترین کاربردهای این ضریب تاثیر ان است که به افراد دانشگاهی کمک می‌کند تا بهترین ژورنالهایی که در حیطه موضوعی خاص هستند را پیدا کنند (آی اس آی (ISI) و ضریب تأثیر مجلات علمی).

۴- ضریب نفود مجله (ES). نام کامل این ضریب تاثیر EigenFactor Score است. محاسبه این شاخص برای هر مجله بر اساس تعداد استنادات دریافت شده یک مجله در یک دوره ۵ ساله در JCR است؛ اما با در نظر گرفتن این که این استنادات از کدام مجلات دریافت شده است. بر این اساس، مجلات با تعداد استنادات بالاتر، تاثیر و نفوذ بیشتری نسبت به مجلاتی با تعداد استنادات کمتر خواهند داشت. همچنین این شاخص خوداستنادی‌ها (self-citation) را مدنظر قرار نمی‌دهد و خوداستنادی در محاسبه آن تاثیری ندارد؛ اصلی‌ترین ایده در خلق این شاخص این بوده که دریافت یک استناد از مجلات با کیفیت بالا، با ارزش‌تر از دریافت استنادات متعدد از مجلات باکیفیت پایین‌تر می‌باشد.

۵- ضریب نفوذ مقالات مجله (AIS). نام کامل این ضریب تاثیر Article Influence Score است. این شاخص میانگین نفوذ مقالات یک مجله را در طول ۵ سال اول پس از انتشار آن نشان می‌دهد. محاسبه Article Influence Score به صورت تقسیم ضریب نفوذ مجله (EigenFactor Score) بر تعداد مقالات مجله در دوره پنج‌ساله و سپس تقسیم بر تعداد مقالات کل مجلات در همان دوره پنج‌ساله، و ضرب در ضریب یک صدم (۰٫۰۱) می‌باشد. شواهد نشان می‌دهد که ES و AIS در مقایسه با سایر ضرایب تاثیر عملکرد قوی‌تری دارند.

لینک های مفید دیگر را مطالعه کنید.

پایگاه استنادی ISI

پذیرش و چاپ مقاله در مجلات اسکوپوس

نوشته انواع مختلف ضریب تاثیر و جایگزین های IF را بشناسید اولین بار در موسسه پژوهشی اوج دانش پدیدار شد.

کاربردهای صحیح و غلط از ایمپکت فاکتور مجله

آیا توجه صرف به ضریب تاثیر مجله در انتخاب مقالات صحیح است؟

ضریب تاثیر توسط موسسه تامسون رویترز و صرفاً برای مجلات وب آف ساینس (Web Of Science) آن پایگاه محاسبه می‌شود. بسیاری از مجلات در دنیا وجود دارند که جزو مجلات معرفی شده در پایگاه تامسون رویترز نمی‌باشند و نمایه‌های دیگری را دارند. یا برخی از مجلات به زبان‌های غیرانگلیسی انتشار می‌یابند. حال سوال این است که آیا مقالاتی که در این مجلات چاپ می‌شود مقالات بی‌مایه و ضعیفی هستند؟ آیا مقالاتی که به زبانهای دیگر و در مجلات داخلی کشورهای مختلف چاپ می‌شوند قابلیت استناد ندارند؟

هیاهوی و تب و تاب موجود در کنار مجلات ISI معرفی شده توسط موسسه تامسون رویترز گهگاهی باعث می‌شود که بسیاری از پژوهشگران و حتی اساتید دانشگاه‌‌ها این طرز تلقی اشتباه را پیدا کنند که صرفاً مقالاتی مورد استناد و قابل اعتنا هستند که جزو فهرست وب آف ساینس موسسه تامسون رویترز باشند و حتماً نیز ضریب تاثیر بالای ۱ داشته باشند. این یک حقیقت است که مجلات موجود در وب آف ساینس تامسون رویترز مجلات بسیار معتبری هستند اما این دلیل قانع کننده‌ای نمی‌تواند باشد تا اینگونه تلقی کنیم که مقالات سایر مجلات که جزو این لیست نیستند از لحاظ علمی هیچ ارزشی ندارند. در ارزیابی مجلات باید به پایگاه‌هایی که مقالات آن را ایندکس می‌کنند توجه شود. شاید برای مثال مقالات مجله‌ای در پایگاه علمی اسکوپوس نمایه شوند که پایگاهی قابل اعتماد و از لحاظ علمی دارای کفایت و ارزش بالایی است.

بنابرانی، نتیجه‌گیری که می‌توان انجام داد آن است که تنها یکی از فاکتورهای مهم در ارزیابی مجلات داشتن ایندکس در فهرست مجلات وب آف ساینس موسسه تامسون رویترز است و می‌باید در بررسی کفایت یک مقاله با دید گسترده‌تری و با دانش بیشتری عمل کرد (بیشتر بخوانید: ارزیابی کیفیت مقاله و پنج نکته استثنایی آن).

لینک‌های مرتبط و مفید دیگر را مطالعه کنید.

چاپ مقاله اسکوپوس

چاپ مقاله در مجلات مورد تایید وزارت علوم

نوشته آیا توجه صرف به ضریب تاثیر مجله در انتخاب مقالات صحیح است؟ اولین بار در موسسه پژوهشی اوج دانش پدیدار شد.

بیشتر بخوانید: انواع مختلف ضریب تاثیر و جایگزین های IF را بشناسید

ضریب تاثیر مجله ای که نام آن تغییر یافته چگونه محاسبه می شود؟

ضریب تاثیر یک مجله از طریق محاسبه تعداد استنادهایی که مقالات آن در طول یکسال دریافت کرده‌اند محاسبه می‌شود. ضریب تاثیر مجلات به صورت سالانه محاسبه می‌شوند و در پایگاه تامسون رویترز نیز نمایه می‌گردد (بیشتر بخوانید: آی اس آی (ISI) و ضریب تأثیر مجلات علمی).

هنگامیگه عنوان مجله‌ای تغییر می‌کند در وب‌گاه تامسون رویترز نام آن در طول دو سال تغییر می‌کند. در اولین سال، عنوان جدید مقاله ضریب تاثیری نخواهد داشت زیرا مجله هنوز تحت عنوان جدید خود مقاله‌ای را چاپ نکرده است. بنابراین، در سال اول ضریب تاثیر عنوان قدیم مجله به عنوان جدید تعلق نمی‌گیرد و این ضریب تاثیر همچنان به عنوان قدیمی مجله تعلق دارد.

در سال دوم، ضریب تاثیر مجزایی برای هر دو عنوان محاسبه می‌شود. یقیناً ضریب تاثیری که مجله با عنوان جدید دریافت خواهد کرد بسیار کمتر از عنوان قبلی خود خواهد بود زیرا هنوز استنادات زیادی دریافت نکرده است.

در سال سوم، فقط ژورنال با عنوان جدید در پایگاه JCR نمایه می‌شود و ایمپکت فاکتور جدید نیز به شکل زیر محاسبه می‌گردد:

تعداد استناداتی که به مقالات با عنوان جدید و عنوان قدیم مجله در دوسال اخیر انجام شده تقسیم بر تعداد کل مقالاتی که در عنوان جدید و عنوان قدیم مجله در دوسال اخیر چاپ شده است.

با انجام محاسبه فوق ضریب تاثیر جدید محاسبه می‌شود و از آن زمان به بعد مجله با یک عنوان و یک ضریب تاثیر که اخیر بر آن اطلاق شده و محاسبه گردیده است شناسایی می‌شود.

مطالب مفید دیگر را نیز مطالعه کنید.

چاپ مقاله در مجلات مورد تایید وزارت علوم

چگونه یک مقاله ISI بنویسیم؟

مقاله همایشی را می توان جهت چاپ به مجله ارسال کرد؟

نوشته ضریب تاثیر مجله ای که نام آن تغییر یافته چگونه محاسبه می شود؟ اولین بار در موسسه پژوهشی اوج دانش پدیدار شد.