در این مطلب سعی داریم به بررسی مطلبی با عنوان افیلیشن یا وابستگی سازمانی (Affiliation) و آشنایی با آن بپردازیم. افیلیشن یا وابستگی سازمان که مترادف انگلیسی آن عبارت است از Affiliation معمولاً در تمامی مقالات جز الزامی می‌باشد که معمولاً بلافاصله بعد از نام نویسندگان اصلی مقاله درج می‌گردد. با وب سایت چاپ مقاله اوج دانش همراه باشید تا با نکات مهم و ضروری در حیطه نگارش افیلیشن یا وابستگی سازمانی آشنا گردید.

افیلیشن یا وابستگی سازمانی (Affiliation) و آشنایی با آن

منظور از افیلیشن وابستگی آکادمیک یا سازمانی هریک از نویسندگان مقاله می‌باشد. بهترین حالت ممکن این است که در تهیه افیلیشن نویسندگان به رتبه دانشگاهی و یا مسئولیت اجرایی آنها و یا بالاترین مدرک تحصیلی آنها اشاره بشود. انتخاب صحیح نام دانشگاه و دپارتمان و گروه نیز بسیار مهم است. فرض کنیم مقاله‌ای دو نویسنده دارد و که هردوی آنها عضو هیئت علمی دانشگاه تهران و استادیار گروه روانشناسی هستند. توجه شود که در نگارش افیلیشن از جزء به کل خواهیم رفت (۳ اشتباه رایج پژوهشگران در ذکر مشخصات فردی در مقاله ).

ابتدا از چپ به راست مدرک تحصیلی یا درجه آکادمیک نویسنده را می‌آوریم. سپس نام واحد را می‌آوریم و سپس نام گروه و نام دانشکده و نام دانشگاه را خواهیم آورد. در انتها نیز شهر و نام کشور مشخص خواهد شد. در زیر یک نمونه از افیلیشن آمده است.

استادیار، دانشکده روانشاسی و علوم تربیتی، گروه روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

می‌توان قبل از درجه دانشگاهی، عنوان رشته و مدرک را هم ذکر کرد. مثلاً از عبارتی نظیر دانشجوی کارشناسی ارشد، یا دکترا، استفاده کنید.

حال به مثال دیگری توجه کنید. فرض نمایید نویسنده‌ای وابستگی آکادمیک نداشته باشد و در شرکتی مشغول به کار است اما دارای مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد می‌باشد. در این صورت، می‌تواند افیلیشن خود را اینگونه بنویسد:

کارشناسی ارشد روانشاسی، مدیر منابع انسانی، موسسه اوج دانش، تهران، ایران

افیلیشن یا وابستگی سازمانی (Affiliation) و آشنایی با آن : نکات مهم در انتخاب عناوین علمی برای نگارش افیلیشن

نکته اول.

در صورتی که نویسنده دانشجوی دوره دکترا باشد که هنوز امتحان جامع خود را نگذرانیده است روال معمول بر آن است که در افیلیشن خود از عبارت دانشجوی دکترا استفاده کند. در صورتی که آزمون جامع خود را با موفقیت گذرانده است می‌تواند از عبارت Ph.D Candidate استفاده نماید.

نکته دوم.

جهت انتخاب عنوان مناسب برای اعضای هیئت علمی میتوان از معادلهای زیر استفاده کرد. با اینحال در این مورد توصیه می‌شود که نویسندگان طبق قوانین دانشگاه محل کار و روش معمول در آن دانشگاه اقدام نمایند.

عضو هیئت علمی: اگر نویسنده بدون توجه به رتبه دانشگاهی خود بخواهد از این عنوان عمومی استفاده کند، می‌تواند از عبارت faculty member استفاده نماید.

مربی: معادل مناسب برای این کلمه عبارت Tutor است. با اینحال ممکن است نویسنده بسته به روال مرسوم در دانشگاه محل فعالیتش بخواهد از عنوان مدرس و یا عضو هیئت علمی برای معرفی خود استفاده نماید.

مدرس: Lecture

استادیار: Assistant Professor

دانشیار: Associate Professor

استاد: Professor

نکته سوم.

ممکن است برخی از سیستمهای دانشگاهی از عبارات استادیار و دانشیار و استاد استفاده نکرده و مثلا به جای استادیار از کلمه Lecture و بجای دانشیار و استاد از عبارت Senior Lecture استفاده کنند. بنابراین با نوجه به روال مرسوم دانشگاه و قوانین دانشگاه محل کار در انتخاب عنوان دانشگاهی توصیه می‌شود (آشنایی با مفاهیم رایج در چاپ مقاله برای پژوهشگران).

گپ تحقیق چیست؟ امروز ما در مورد شکاف تحقیق صحبت می‌کنیم: گپ تحقیقاتی یا شکاف تحقیقاتی چیست، چگونه آن را شناسایی کنیم و نحوه استفاده از آن. سعی می‌گردد این توضیحات به شکلی ارایه شود که شما بتوانید تحقیقات ابتکاری و خلاقانه را پیدا کرده و دنبال کنید. چند درصد از پژوهشگران تا به حال احساس کرده‌اند که یک سوال جدید و هیجان انگیز را کشف کرده‌اند؟ مطالعات و پژوهشگران دانشجویان سال آخر تحصیلات تکمیلی معمولاً تحت فشار است و آنها در شرایط فوری و اضطراری می‌خواهند موضوعی را انتخاب کنند و در آن حوزه به دانش جدید بیافزایند. ما می‌توانیم به پیشرفت و دانش بشریت با پیدا کردن حوزه‌های بسیار جذاب و خلاقانه کمک کنیم. برای انجام این کار ابتدا باید یاد بگیریم که شکاف‌های تحقیق در ادبیات موجود را شناسایی کنیم. در این مطلب به توضیح کامل مطلبی با عنوان مفهوم گپ پژوهشی یا شکاف تحقیقاتی و چگونگی تعیین آن خواهیم پرداخت. با سایت اوج دانش همراه باشید.

مفهوم گپ پژوهشی یا شکاف تحقیقاتی و چگونگی تعیین آن

شکاف تحقیقاتی یا گپ به زبان ساده یک موضوع یا حوزه‌ای است که اطلاعات ناقص یا ناکافی آن این انگیزه را می‌دهد تا برای پیدا کردن آنها پژوهش و مطالعه‌ای صورت گیرد. با این حال، گپ تحقیقاتی را نباید با یک سوال تحقیق اشتباه گرفت. به عنوان مثال، اگر  سوال پژوهشی با عنوان رژیم غذایی سالم برای انسانها طراحی کنیم، می‌توانیم مطالعات زیادی و پاسخ‌های احتمالی این سوال را بیابیم. اما در سوی دیگر، اگر ما درمورد اثرات داروهای ضد افسردگی در زنان باردار سوال کنیم، نمی‌توانیم داده‌هایی بسیار شفاف و دقیق پیدا کنیم. این حوزه، یک شکاف تحقیق است. هنگامی که یک شکاف تحقیق را شناسایی می‌کنیم، مسیری را برای تحقیقات بالقوه جدید و هیجان انگیز مشخص کرده‌ایم (طراحی جداول در مقاله علمی و ۶ توصیه مهم برای آن).

مفهوم گپ پژوهشی یا شکاف تحقیقاتی و چگونگی تعیین آن : چگونه می‌توانیم شکاف‌های تحقیقاتی را پیدا کنیم؟ 

با توجه به حجم تحقیقات موجود، شناسایی شکاف تحقیق می‌تواند غلط یا حتی غیرممکن باشد. اغلب، وقت نداریم که هر مقاله‌ای را که در مورد حوزه پژوهشی و تحصیلاتی ما منتشر شده را بخوانیم. به طور مشابه، شما مجبور نیستید هر مقاله را بخوانید. پس چگونه می‌توان یک شکاف تحقیق را شناسایی کرد؟  تکنیک‌های مختلف در رشته‌های مختلف وجود دارد، اما ما می‌توانیم بسیاری از آنها را به چند مرحله کاهش دهیم که عبارتند از:

– سوال یا موضوع برانگیزاننده خود را تعیین کنید.

– اصطلاحات کلیدی یا کلیدواژگان مرتبط با موضوع خود را پیدا کنید.

– ادبیات تحقیقی را مرور کنید و به دنبال این کلیدواژه‌ها باشید و مجلات و مقالات مربوط به آن را پیدا کنید (بیشتر بخوانیم: چگونه برای نگارش مقاله یا پایان نامه ادبیات پژوهشی جدید جستجو کنیم؟).

– نشریات معتبری که شامل کلیدواژگانی که شما در بالا آنها را یافته‌اید مطالعه کنید (بیشتر بخوانیم: یک روش ساده برای دسترسی سریع به منابع مرتبط با پژوهش).

– موضوعاتی را شناسایی کنید که در مقالات و نشریاتی که شما معین کرده‌اید و به دنبال آنها بودید اشاره نشده‌اند (بیشتر بخوانید: ۱۱ موتور جستجوی عالی برای محققان و پژوهشگران را بشناسید).

این آخرین مرحله است که همه ما آن را چالش برانگیز قلمداد می‌کنیم. اینکه شما سعی کنید بفهمید که مقالاتی که شما پیدا کرده‌اید چه چیزی را معین نکرده‌اند و به آنها جواب دقیقی نداده‌اند بسیار دشوار است. معمولاً یکی از بهترین روش‌ها آن است که شما لیستی از اطلاعات ناسازگار و غیرشفاف را فراهم سازید که در درون مقالات آنها را پیدا کرده‌اید. شما همچنین می‌توانید به بخش پیشنهادات تحقیق که مولفان مقاله در انتهای مقاله می‌نویسند مراجعه کنید. اگر مقاله‌ای در یک مجله معتبر چاپ شده باشد و خود مقاله نیز قوی باشد، می‌تواند پیشنهادات تحقیقی نابی را به ما ارایه دهد. مطالعه چندین مقاله و یادداشت برداری از پیشنهادات پژوهشی آنها به شما ایده‌‌های خلاقانه‌ای خواهد داد. 

خلاصه کردن یک مقاله علمی فرآیندی است که باهدف تمرکز دقیق بر نتایج یک مقاله است که در یک مجله علمی چاپ‌شده است. نتیجه خلاصه‌سازی یک مقاله علمی آن است که می‌تواند به خوانندگان یک توصیف دقیق از کلیت مقاله ارائه دهد و بینش بیشتری نسبت به نتایج آن ارائه کند. نگارش و خلاصه‌سازی مقاله علمی معمولاً جزوی از تکالیف دانشجویان در دانشگاه‌ها و پژوهشگران است. بسیاری از دانشجویان و پژوهشگران معمولاً در انجام تکلیف این‌چنینی اولاً سؤالی که به ذهنشان می‌رسد آن است که چگونه یک مقاله علمی را خلاصه کنیم؟ با اندکی تمرین و عنایت به نکات مهمی که اینجا ذکر می‌شود می‌توانید کار خلاصه‌سازی مقاله را انجام دهید. با وب‌سایت چاپ مقاله اوج دانش همراه باشید (طراحی جداول در مقاله علمی و ۶ توصیه مهم برای آن).

چگونه یک مقاله علمی را خلاصه کنیم؟

مرحله اول؛ چگونه یک مقاله علمی را خلاصه کنیم؟ مقاله را بخوانید.

۱- چکیده مقاله را بخوانید. چکیده پارگراف‌هایی کوتاه است که توسط نویسنده مقاله نوشته می‌شود و عموماً بین ۲۰۰ الی ۲۵۰۰ کلمه است. چکیده خلاصه کوتاهی از محتوای مقاله ارائه می‌کند که شامل مهم‌ترین بخش‌های یک مقاله هست (بیشتر بخوانید: چکیده مقاله را چگونه بنویسیم؟).

• هدف چکیده آن است که به محقق اجازه می‌دهد مقاله را  سریع بررسی کند تا ببیند آیا مقاله در حیطه موردپژوهش وی است یا خیر.
• مدنظر قرار دهید که چکیده مقاله با خلاصه مقاله دو مقوله متفاوت از هم هستند. بنابراین، خلاصه مقاله‌ای که شبیه چکیده باشد، قطعاً خلاصه ضعیفی است. چکیده بسیار فشرده است و نمی‌تواند جزییاتی کامل از یک مقاله را به شکلی که در خلاصه می‌آید ارائه دهد.

۲- فهم زمینه پژوهش. اطمینان حاصل کنید که موضوع موردبحث مقاله یا عنوان مقاله را متوجه شده‌اید و اینکه منظور و هدف پژوهش چیست؟ با کسب چنین اطمینانی، شما خواهید توانست مطالب و داده‌ها و تحلیل‌های مهم را از داخل مقاله جدا کنید و در خلاصه خود بیاورید.

۳- به بخش نتیجه‌گیری (Conclusion) مقاله بروید. به سراغ بخش نتیجه‌گیری مقاله بروید تا بفهمید کجا مقاله به اتمام می‌رسد. این کار به شما کمک خواهد کرد تا درباره موضوع مقاله بیشتر بدانید و بفهمید که درنهایت بحث‌ها و نتیجه‌گیری‌های مقاله به کدام سو نیل می‌کند. اگر شما در آغاز بخش نتیجه‌گیری را مطالعه کنید، به‌سادگی اطلاعات مندرج در مقاله را خواهید فهمید.

• شما بعد از خواندن بخش نتیجه‌گیری نیاز خواهید داشت تا به عقب برگردید و سایر بخش‌های مقاله را بخوانید؛ اگر هدفتان صرفاً خلاصه کردن یک مقاله نیست و برای هدف پژوهشی نیاز دارید از مقاله حاضر استفاده کنید، درصورتی‌که محتوای بخش نتیجه‌گیری مقاله برای شما کاربردی نبود، دیگر نیازی نیست تا سایر بخش‌های مقاله را بخوانید. اما اگر تکلیف است که شما یک مقاله معین را خلاصه کنید، باید برگردید و مقاله را بخوانید.

بیشتر بخوانید: سبک نگارش رسمی در مقالات و نکات کلیدی آن

۴- مسئله یا سؤال اصلی مقاله را تعیین کنید. برای اجتناب از اینکه کل بخش‌های مقاله را دو بار بخوانید تا ایده اصلی مقاله را پیدا کنید، سعی کنید همان بار اول سؤال و ایده اصلی مقاله را معین نمایید.  همین‌که در حال مطالعه هستید سعی کنید نت‌برداری کنید و بخش‌های مهم را علامت بگذارید.

• توجه زیادی به پاراگراف اول و دوم مقاله داشته باشید. این بخش‌ها درواقع بخشی است که مؤلف هدف اصلی خود را در مورد انجام پژوهش بیان خواهد نمود. سعی کنید در همین بخش ایده اصلی مقاله را دریابید. به دنبال کلماتی مانند فرضیه‌ها (hypothesis)، نتایج (results)، معمولاً (typically)، عموماً (generally) باشید؛ زیرا این کلمات در هرجمله‌ای در این پاراگراف‌ها باشند درباره ایده اصلی مقاله به شما اطلاعاتی خواهند داد.
• زیر ایده اصلی مقاله خط بکشید یا های لایت کنید. به این ایده اصلی تمرکز کنید تا بتوانید مابقی بخش‌‌های مقاله را از همین طریق با یکدیگر مرتبط سازید.
• در مقالات علوم انسانی، گاهاً تعیین ایده اصلی مقاله سخت و دشوار است زیرا در این علوم ایده اصلی معمولاً حول محور مفاهیمی پیچیده و انتزاعی است. اگر در درک ایده اصلی مقاله عاجز ماندید، سعی کنید آن ایده را برای خود و با درک و اطلاعات و زبان خود بازگو کنید تا اندک‌اندک متوجه هدف اصلی مقاله شوید.

۵- در بخش‌های مختلف مقاله صرفاً به دنبال ایده اصلی باشید. به خواندن بخش‌های مختلف مقاله ادامه دهید و قسمت‌های مهم هریک از بخش‌های مقاله را که با ایده اصلی مقاله ارتباط دارند علامت‌گذاری کنید. روی مفاهیم اصلی مقاله متمرکز شوید، سعی کنید آن‌ها را با ایده اصلی مقاله که توسط مؤلف در قسمت آغازین مقاله مطرح‌شده ارتباط دهید.

• نگارش مقاله به این صورت است که بخش‌های مهم آن (برای نمونه مقدمه، مواد و روش‌ها، نتایج، بحث و نتیجه‌گیری) معمولاً به‌صورت برجسته و با فونتی درشت‌تر نوشته می‌شود. در هریک از این بخش‌ها نگارنده فرآیند انجام پژوهش را روایت می‌کند و مراحل انجام آن را برمی‌شمرد.
• مقالات علمی معمولاً نگارشی خشک و صرفاً علمی دارند. نیاز نیست که مقاله را کلمه به کلمه بخوانید، همین‌که شما مقصود اصلی مقاله (ایده اصلی) را دریافتید، می‌توانید صرفاً در هریک از بخش‌های اصلی به دنبال شواهدی دال بر این ایده اصلی باشید.

۶- در حین خواندن نت‌برداری کنید. مهم‌ترین و کلیدی‌ترین مسئله در خواندن مقاله علمی آن است که شما در طول خواندن مقاله قسمت‌های مهم را علامت‌گذاری کنید. می‌توانید حتی از آن‌ها نت‌برداری هم بکنید. همان‌طور که گفتیم بخش‌های اصلی مقاله مقدمه، روش‌شناسی، نتایج، و بحث و نتیجه‌گیری هستند. در مطالعه هرکدام از این بخش‌ها سعی کنید نت‌برداری دقیق را انجام دهید.

مرحله دوم؛ چگونه یک مقاله علمی را خلاصه کنیم؟ برنامه‌ریزی برای نگارش خلاصه مقاله

۱- توصیف کوتاهی از مقاله را بنویسید. به‌صورت گذرا، فرآیند انجام پژوهش را بنویسید و در این فرآیند فهرستی از مراحل شامل توصیف نتایج، توصیف روش مورداستفاده، و طرح تحقیق مورد مطالب را بنویسید. نیازی نیست که در این مرحله خیلی به جزییات بروید.

۲- تصمیم بگیرید که کدام جنبه از مقاله بیشترین اهمیت را دارد. در اینجا می‌توانید به مهم‌ترین بخش‌های مقاله (که در قسمت بالا گفته شد) بپردازید و یا ایده‌های اصلی مقاله را مدنظر قرار دهید. می‌توانید نوشته خود را مانند چهارچوب مقاله در بخش‌های اصلی (مقدمه، روش‌شناسی و…) بیاورید با این تفاوت که به‌قدر کافی هر بخش را ساده بنویسید. هر چیزی که برای حمایت از ایده اصلی نویسنده لازم و مهم است می‌بایست در خلاصه اشاره شود.

• بسته به پژوهش، شاید شما بخواهید توصیفی از تئوری زیربنایی پژوهش ارائه دهید یا به فرضیات پژوهش اشاره کنید. در نگارش علمی، این مسئله مهم است که شما فرضیات پژوهش را به‌صورت واضح و شفاف بیان کنید و در پی آن روش‌های مورداستفاده برای انجام پروژه مطرح نمایید. تمامی تحلیل‌های آماری را خلاصه نمایید و به‌صورت خلاصه‌وار تفسیری از تحلیل‌ها را در خلاصه خود بگنجانید.
• در مقالات علوم انسانی، معمولاً بهتر است مفروضه‌های بنیادی و مکاتب و دیدگاه‌هایی که مؤلف در نگارش مقاله از آن‌ها بهره جسته را خلاصه کرده و مطرح کنید برخی از نمونه‌ها و ایده‌هایی که مؤلف از این مکاتب دریافت نموده را ارائه کنید.

۳- در خلاصه مقاله، لغات و اصطلاحات کلیدی را معین کنید. اطمینان حاصل کنید که تمامی کلیدواژه‌های استفاده‌شده در مقاله، در خلاصه شما منعکس داده شده‌اند. بسیار مهم است که خلاصه شما طوری باشد که علی‌رغم متن پیچیده مقاله، خوانندگان با خواندن خلاصه شما درک سریع‌تری نسبت به خواندن مقاله اصلی دریافت کنند.

• هر لغت و اصطلاح کلیدی که مؤلف در مقاله نوشته باشد می‌بایست در خلاصه شما موجود باشد و توضیح و بحث مختصری نیز برای آن آورده شود.

۴- خلاصه را کوتاه بنویسید. هدف از خلاصه‌نویسی آن است که فشرده‌تر از مقاله باشد اما حاوی مهم‌ترین نکات آن نیز باشد تا درک و استفاده آن برای دیگران یا خودتان ساده‌تر شود.

• به‌حساب سرانگشتی، خلاصه شما نباید بیشتر از ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ کلمه باشد. شما می‌توانید خلاصه‌تان را در چند پاراگرف و در قالب یا چهارچوب تقسیم‌بندی‌‎های اصلی مقاله بنویسید (مقدمه، روش و…).

مرحله سوم؛ چگونه یک مقاله علمی را خلاصه کنیم؟ نوشتن خلاصه مقاله

۱- از ضمایر شخصی استفاده نکنید. ضمایری مانند من، شما، ما، نظر ما، نظر شما، نظر من.

۲- تن نوشتاری مقاله را عینی نگه‌دارید. فراموش نکنید؛ شما قصد نقد مقاله را ندارید، شما فقط خلاصه‌ای جامع و کاربردی از مقاله ارائه خواهید داد.

۳- با تعریف مسئله اصلی پژوهش شروع کنید. همان‌گونه که گفتیم در سطور ابتدایی مقاله، پژوهشگر درباره ایده اصلی خود صحبت می‌کند. دقیقاً این همان‌جایی است که خلاصه شما می‌بایست از آن شروع شود. با کلمات خود، ایده اصلی مقاله را که نویسنده امیدوار است تا آن را به‌خوبی بررسی کند روشن سازید.

در مقالات علمی، مقدمه‌ای وجود دارد که در آن پژوهشگر پیش‌زمینه بررسی خود را مطرح می‌سازد. عمده حجم این بخش چیزی نیست که شما بخواهید آن را خلاصه کنید. همان‌طور که گفتیم به دو پاراگراف اول نگاه کنید و ایده اصلی را پیداکرده و با کلمات خود بنویسد. خلاصه شما می‌تواند بعد از طرح ایده اصلی مقاله با ذکر سؤال یا سؤالات پژوهش، روش‌های سنجش که برای ذکر ادامه خلاصه مهم هستند پیگیری شود.

۴- به متدولوژی استفاده‌شده در مقاله اشاره کنید. این بخش در مقاله به ابزارهای اندازه‌گیری، نمونه‌گیری و روش‌های انجام پژوهش می‌پردازد. به‌عبارت‌دیگر، شما می‌بایست خلاصه کنید که مؤلف یا پژوهشگران مقاله چگونه و بعد از طی چه مراحلی به نتایج دست‌یافته‌اند.

•  اینکه شما بخواهید در خلاصه روش‌های سنجش را به‌صورت ریز به ریز مطرح کنید نیازی نیست. اینکه شما مطرح کنید نویسندگان مقاله چگونه ایده اصلی را موردسنجش قراردادند کافی است و ذکر اطلاعات دیگر الزامی نیست. در خلاصه مقاله، صرفاً دیتای تحلیل‌شده و آنالیز شده ارائه می‌شود و ذکر داده‌های پردازش نشده یا خام جایز نیست.

۵- نتایج را توصیف کنید. یکی از مهم‌ترین بخش‌های مقاله ذکر نتایج آن است. آیا نتایج نشان می‌دهد محقق در آنچه تمایل به یافتن آن داشت موفق بوده است محقق چه نتیجه‌ای از انجام این پژوهش کسب نموده است؟ این پژوهش چه کاربردهایی می‌تواند داشته باشد؟

به یاد داشته باشید که خلاصه شما می‌بایست شامل این مفاهیم باشد: سؤال پژوهش، نتایج و نتیجه‌گیری، و اینکه این نتایج چه گونه حاصل شده‌اند. این مفاهیم و بخش‌ها جزی اساسی و اصلی خلاصه مقاله هستند.

۶- مراقب باشید نتیجه‌گیری خود را از مقاله ننویسید. خلاصه یک مقاله نباید ویراستاری شود یا اینکه تفاسیر شخصی خلاصه کننده مقاله به آن اضافه شود. عموماً منظور این است که شما می‌خواهید نکته نظرات نویسنده مقاله را خلاصه کنید نه نقطه نظرات خودتان را.

۷- از نقل‌قول مستقیم از مقاله بپرهیزید. می‌توانید متن مقاله را پارافرایز کنید و با تأکید بر ایده اصلی مقاله سعی کنید با کلمات و جملات خودمحور اصلی مقاله را به نحو احسنت در خلاصه خود انعکاس دهید.

۸- برای نگارش خلاصه مقاله افعال جملات را در زمان حال به کار ببرید. همیشه از زمان حال برای نگارش متن خلاصه مقاله استفاده کنید. 

۹- خلاصه را بازبینی کنید. بهترین نسخه خلاصه مقاله بعد از اعمال بازبینی‌های نهایی اتفاق می‌افتد. به عقب برگردید و بررسی کنید که آیا ایده اصلی مقاله در خلاصه شما به‌صورت شفاف و دقیق انعکاس یافته است یا خیر.

از این لینک می‌توانید یک نمونه از خلاصه مقاله را دانلود و مشاهده کنید.